Ένα καινούργιο ταξίδι ήρθε να προστεθεί στο ενεργητικό μας!
| bled lake |
Ξεκινάμε την πτήση μας από Θεσσαλονίκη για Λουμπλιάνα. Αύγουστος του 2017 αφου φθάνουμε στο αεροδρόμιο της πόλης μας παραλαμβάνει λεοφωρείο και πηγαίνουμε στην λίμνη Bled. Η πρώτη μας επίσκεψη είναι το κάστρο που βρίσκεται σε ένα λόφο δίπλα απο την λίμνη. Η θέα απο το κάστρο σου κόβει την ανάσα! μπροστά μας η λίμνη καταγάλανη (έχει ένα ειδικό ένζυμο το οποίο βγάζει αυτο το χρώμα. στην δεξιά πλευρά των νερών όπως βλέπουμε από το κάστρο, έχει ένα νησάκι που πάνω του φιλοξενεί μία εκκλησία. Τα νερά καθρεφτίζουν τον ουρανό που είναι εντυπωσιακότατο!
Με το που φθάνουμε πιάνει βροχή αλλα για καλή μας τύχη σταματάει και τα σύννεφα αρχίζουν να ανοίγουν πάνω απο την πόλη. Η Λουμπλιάνα έχει περίπου 360.000 κατοίκους.
Μας εντυπωσίασε πραγματικά η αρχιτεκτονική της, όπου το κέντρο της ήταν όλο πεζοδρομημένο, στην μέση πέρναγε ένας ποταμός όπου δεξιά και αριστερά είχε γρασίδι και δέντρα, κυρίως Ιτιές. Ανα διαστήματα είχε γραφικές γέφυρούλες που γαντζωνόταν πάνω απο το ποτάμι. Στο λόφο που είναι δίπλα στο κέντρο, ποζάρει επιβλητικά το κάστρο της πόλης. (περιγραφη πόλης με τρεις λέξης- Ήσυχη - Καθαρή- Πρασινη). Επισκεφθήκαμε την γέφυρα με του δράκους.(έχει 4 αγάλματα στις γωνίες της γέφυρας καθώς ο μύθος λέει ότι ο θησέας έφτασε στο τόπο που βρίσκεται σήμερα η Λουμπλιάνα και σκότωσε τον δράκο που φύλαγε την περιοχή. Παρ'ότι που καθίσαμε λίγες ώρες στην πόλη μας μαγνήτισε το ενδιαφέρον (έχουμε σκοπό να ξαναπάμε). Δυστυχώς δεν προλάβαμε να πάμε πάνω στο κάστρο, όπου πας με τελεφερίκ και να φάμε Horse burger. Την επόμενη φορά! Βράδυ πηγαίνουμε Ζάγκρεμπ Πρωτεύουσα Κροατίας, όπου και διανυκτερεύσαμε.
Επόμενη μέρα
ξεκινάμε πάλι για Σλοβενία προορισμός αυτή την φορά σπήλαιο Ποστόινα, ένα απο τα πιο σημαντικά αξιοθέατα της Χώρας, που είναι το δεύτερο μεγαλύτερο σπήλαιο της Σλοβενίας. Αφότου φτάσαμε, μας διαδέχτηκε ένα μικρό τρενάκι όπου είναι ανοιχτό το πάνω μέρος και μπαίνει περίπου 3.5 χλμ μέσα στην γή. Αφου ξεπαγιάσαμε (στην είσοδο είχε παλτά αλλα δεν πήραμε διότι το κρύο στην αρχή ήταν υποφερτό, όμως με την κίνηση του τρένου γινόταν ακόμα πιο τσουχτερό) μας κατέβασαν σε ένα σημείο όπου περπατήσαμε περίπου 40 λεπτο το σπήλαιο επιβλήτικό και τεράστιο, έιχε δίαφορους χώρους όπου τους έλεγαν αίθουσες, προς το τέλος είδαμε και τους λευκούς δράκους (μικρές σαύρες που ζουν στην σπηλιά χωρίς φως για αιώνες και είναι τυφλές, βρίσκονται σε πολύ λίγα σημεία του πλανήτη). επιστροφή με το τρενάκι για την έξοδο. Απο εκέι ακολουθήσαμε πορεία για την Τεργέστη Ιταλίας. τα σύνορα δεν είχαν καν άνθρωπο οπότε περάσαμε αμέσως. Η πόλη με την πρώτη ματιά μου θύμισε την Πάτρα απλά με πιό μεγάλα κτίρια.
Ήρθε λοιπόν η στιγμή όπου την πατήσαμε διότι ζητησαμε κρυο καφέ, οπότε και ο σερβίτόρος μας έφερε καφέ εσπρέσσο με παγωτό ρηγμένο απο πάνω και σαντιγύ. αφου πληρώσαμε αυτην την υπερπαραγωγή περίπου στα 6 ευρω ο καθένας, ήρθε η στιγμή της επιστροφής.
Τρίτη μέρα έχουμε κανονίσει εκδρομή στο πάρκο plitvice. (Διαδρομή περίπου στις 2 ώρες απο το Ζάγκρεμπ. με το που φθάνουμε στο δάσος μας) παραλαμβάνει ένα όχημα με βαγόνια και μας πάει σε ένα σημείο όπου ήξερε ο ξεναγός ώστε να γλιτώσουμε αρκετή ούρα από κόσμο που περίμενε. Η συνέχεια έχει πεζοπορία! αφου κατεβαίνουμε ένα μονοπατάκι μέσα στο δάσος περίπου 20 λεπτά, βλέπουμε στο βάθος τα νερά απο τις λίμνες που ήτανε γαλάζια! τελικα φτάσαμε στις λίμνες όπου είχε ξύλινους διαδρόμους και έκανες πορεια πάνω απο τα νέρα, αλλα και πλάγια απο τις λίμνες. σε πολλά σημεία πέφτανε νερά όπου δημιουργούσαν μικρούς καταρράκτες, τα νερά ήτανε κρυστάλλινα και μου έκανε εντύπωση ότι τα ψάρια φαινόταν λες και ήτανε σε γυάλα.αφού πάθαμε σόκ απο την δημιουργία της φύσης, πήραμε το μονοπάτι για να επιστρέψουμε στην πρωτεύουσα. όταν φτάσαμε στην είσοδο του πάρκου μάθαμε ότι οι άλλες εισόδους που περίμενε ο κόσμος ήτανε πιό εντυπωσιακές, με πολλούς και τεράστιους καταρράκτες, είχε ακόμα και καραβάκια που σε πήγαιναν δίπλα στους καταρράκτες. (η αλήθεια είναι ότι εκείνη την στιγμή ενω περάσαμε καλά απογοητευτήκαμε).
| Μάριμπορ |
![]() |
| Graz |
Έπειτα πήγαμε στην λαϊκή αγορά της πόλης, περισσότερο για να δούμε τον παλμό των ντόπιων, εκεί πήραμε κάποια μικρά σουβενίρ και φύγαμε για ζωολογικό κήπο. Η διαδρομή έγινε με τραμ καθώς ειναι έξω από την πόλη. Το απόγευμα που επιστρέψαμε έψαχνα να βρώ ένα τεράστιο γκραφιτι με μία φάλαινα που το είχα δει στο διαδίκτυο. Και ενώ ρωτήσαμε όλο το κόσμο και δεν ήξερε κανένας που είναι ξάφνου σε ένα κτίριο εμφανίζεται μπροστά μας το graffiti.
Το βράδυ καθίσαμε να πιούμε μπύρα δίπλα απο το Tower όπου έιχε μία μικρή μουσική σκήνη και είχε παντού παγκάκια με τραπεζάκια. επαιρνες το ποτό σου ή λουκάνικα που ψήνανε εκεινη την στιγμή απο κάτι σαν μικρές καντίνες. έτσι και η μέρας τελείωσε σαν μια μικρη παράσταση.





Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου